Rondom kaasdorp Passendale

Voor onze eerste tocht in het nieuwe werkjaar trekken wij naar Passendale, met name naar PC De Craeye, gelegen, hoe kan het mooier klinken, in de Kraaiveldstraat. Deze mooie startzaal is één van de 5 verschillende startzalen van waaruit wij in 2018 de streek zullen afschuimen. Wij kunnen eindelijk beginnen met het verwezenlijken van onze plannen, gericht op vernieuwing en diversiteit voor de wandelaars in de streek van Zonnebeke.

Wij hebben bij deze wandeltocht gekozen voor 5 afstanden: Er is de 5,5 km die geschikt is voor rolstoelgebruikers en kinderwagens en waarop een rustpost voorzien is. Deze afstand komt onder andere voorbij aan het Passendale New British Cemetery om dan via de Tynecotstraat de rustpost Waterfields na 3.3 km te bereiken. Het laatste stuk brengt ze dan via o.a. de Canadalaan en de dorpskern terug naar de Craeye. 

De 7,4km komt ook rusten naar de Waterfields (4,6km) maar maakt eerst een ommetje langs het Kaasmuseum. Daarna nemen ze een onverhard stuk dat hen terug naar het   dorpscentrum en de startplaats brengt. De 13,1km malen nog wat meer kilometers voor   hun eerste stuk en trekken naar het gehucht de Mosselmarkt, richting de Goudberg en enkele landelijke wegen langs het Kaasmuseum om er na 7,1 km de Waterfields te bereiken.

De 17,3km trekken vanuit Passendale Noordwaarts richting Westrozebeke via nogal wat onverhard naar rustpost ’t Oud Gemeentehuis (7,8km). Daar maken zij een lus (4,9km) rond het Vijverbos en het gehucht de Katte. Ze keren terug via het gehucht de Mosselmarkt om de laatste 4,6km af te werken. Een mooie trip met 2 rustposten dus.

De 26 km is dit keer het Koninginnestuk van de dag waarin 3 stops voorzien zijn. De eerste 2 stukken volgen de wandelaars de 17,3 km naar ’t Oud Gemeentehuis en maken er dezelfde lus. De terugkeer nemen ze er nog de Goudberg en het Kaasmuseum bij en maken nog een stop aan de Waterfields (19,9km). De terugkeer begint met een passage langs Tyne Cot Cemetery, richting oude spoorwegroute, met onder andere een passage aan de Kaasmakerij van Passendale. U zult waarschijnlijk al gemerkt hebben dat er op de verschillende afstanden namen terugkomen als Tynecot Cemetery en het Kaasmuseum (Oude Kaasmakerij).

We wandelen onder andere ook een stukje op het grondgebied Zonnebeke waar alle aandacht gaat naar Tyne Cot Cemetery, de grootste militaire begraafplaats op het vaste continent en belangrijkste getuige van de Slag om Passendale in oktober-november 1917. Liefst 12.000 gesneuvelden liggen hier begraven, en daarnaast worden nog eens 3.5000 vermiste militairen op de muren vermeld. Deze begraafplaats ligt dan ook pal in de slagvelden. Een plaats waar je even moet bij stilstaan. De strijd rond Passendale was één der bloedigste uit de Grooten Oorlog en wordt ook de 3° Slag om Ieper genoemd. In beide kampen samen sneuvelden hier 450.000 jonge mensen, een verloren generatie. U zult dan ook langs de wandelwegen talrijke kerkhoven zien van vooral geallieerde gesneuvelden.

 Maar Passendale is ook gekend om zijn kaas. Bij het uitbreken van de eerste Wereldoorlog   vluchtte de familie Spruytte van Passendale naar Normandië waar ze gedurende de oorlog   een restaurant uitbaatten. Germaine Spruytte leerde er ook kaas maken van het type Pont l’Eveque. Bij hun terugkeer naar België in 1928 startten zij zelf met kaas maken in hun heropgebouwde boerderij. En de zaken gingen goed want in 1935 was men al aan   uitbreiding toe, daar hun zachte kazen precies goed in de smaak vielen. Na de Tweede   Oorlog, waarbij de productie volledig stilviel, verhuisden ze naar een gloednieuw gebouw,   waar ze moesten uitwijken in 1949 en zo gingen produceren in de Brouwerij Boucqué. De   oude fabriek werd overgenomen door de firma Brie Soenen die er Brie en andere witte kazen maakte. In 1963 viel echter het doek over de site en verkommerde het gebouw. In 2003 werd het heropend als Kaasmuseum (normaal op zondag open tussen 10 en 17u) waar de rijke geschiedenis van de Kaasmakerij aan bod komt. Verschillende van de afstanden komen hier ook voorbij. De nieuwe kaasfabriek ligt nu ook meer verspreid en heeft verschillende vestigingen. Zij heeft onder andere al internationale prijzen behaald met haar Brugse Kazen zoals Brugge Prestige en Brugge Dentelle. 

Kortom onze wandeltocht, die over zowel vlakke en lichtglooiende parcours leidt, heeft alle troeven in handen om u eens naar ons warme West-Vlaanderen te laten afzakken.

Tekst: Luc Bossuyt
Foto’s: Mario Carton (2); Frans D’Haeyere (1, 3)

 


VERSLAG: Rondom kaasdorp Passendale en buurgemeente Westrozebeke

Geschreven door Frans D’Haeyere op 28-01-2018 voor de Wandelgazette (www.wandelgazette.be)

Het ging richting Passendale. De weersvooruitzichten waren goed, het zou kunnen druk worden in O.C. De Craeye en dat werd het ook. Toen ik met de wagen de zaal naderde, zag ik een lange sliert wagens geparkeerd staan. Ook de zaal zat lekker vol, de medewerkers van de Drevestappers hielden zich klaar voor een drukke dag. Een blik op het parcours leerde mij dat de kleinere afstanden hoofdzakelijk Passendale aandeden, de grote afstanden (17 en 26 km) trokken richting Westrozebeke. Knieproblemen noopten mij om het bij de 13 km te houden, dus zou ik voornamelijk in Passendale stappen. Passendale is een deelgemeente van Zonnebeke. Passendale is bekend voor verschillende zaken: de Derde Slag om Ieper (1917), een eigen bier met de naam van het dorp en de kaas Passendale. 

De Drevestappers Zonnebeke

De naam verschilt niet veel van de vorige Zonnebeekse wandelclub maar het is wel allemaal nieuw. Het bestuur en de vele medewerkers hebben hard gewerkt toen de club medio verleden jaar werd opgericht. Na twee overgenomen wandelingen in oktober en november was het vandaag hun eerste officiële wandeling in een nieuwe zaal en vernieuwd parcours. De verwachtingen waren goed maar na de recordopkomsten in oktober en november werd het opnieuw een ongelooflijke topper, precies  2320 wandelaars zouden de inschrijvingstafel passeren. Het minste wat je kan zeggen is dat ze goed op dreef zijn. Een van de waarden die hoog in hun vaandel prijkt is de drang naar openheid en vernieuwing. Opvallend hoeveel wandelaars mij vertelden dat de nieuwe wind duidelijk voelbaar is. De Drevestappers waren in de wolken met het aantal deelnemers en vooral met de lof die zij mochten ontvangen. Sommige wandelaars vonden de lus van 8,3 km (verhard) of 9,1 km (natuur) op de twee grootste afstanden wat (te) lang maar voor de rest was het haast uitsluitend lof die je hoorde.

Vernieuwd parcours

Het eerste deel liep over rustige verharde wegen, geen wagen ben ik er tegengekomen. Dat Passendale op een heuvelrug ligt, was goed merkbaar: de wegen lopen als een wervelend lint doorheen het heuvelachtig landschap. Aan het kaasmuseum liep het langs een drukke en gevaarlijke weg maar de parcoursverantwoordelijken hadden dit uitstekend opgevangen: over de ganse lengte was er nadarafsluiting geplaatst zodat de wandelaars apart liepen van het ander wegverkeer. Dit was een heel goede oplossing tot stand gebracht na een onderhoud met de plaatselijke politiediensten. Het ging richting Waterfields, waar de rustpost gevestigd was. Het was er zeer druk maar wat wil je met zoveel wandelaars.

Na de rust trokken we richting Tyne Cot Cemetery, een monument dat over de gehele wereld tot in Nieuw-Zeeland en Australië bekend is. Nog eens zeggen dat hier bijna 12.000 gesneuvelden begraven werden als gevolg van de bloedigste slag uit de Eerste Wereldoorlog tijdens de Derde Slag om Ieper in 1917. Hierna volgde nog een doorgang langs de Road to Passchendaele en de oude spoorwegberm. Voor de liefhebbers van natuur volgde een verrassend stukje onverhard tussen de struiken door. De kers op de taart volgde met een lang stuk onverhard – modderig dat wel – langs de kaasfabriek. Dit stuk was mij totaal onbekend, van vernieuwing gesproken dus.

Bezienswaardigheden

Het zou mij te ver leiden alle bezienswaardigheden te willen beschrijven. Ik som ze gewoon op: het fraai oud gemeentehuis op de markt van Passendale, enkele oorlogsmonumenten, het kaasmuseum (spijtig genoeg niet open), de neoromaanse Sint-Audomarkerk (die het ganse jaar door een kerstster draagt), Waterfields (strategische plaats tijdens WO I) en The road to Passchendale (spoorweg aangelegd door de Duitsers tijdens WO I op de Keerselaarhoek). 

Drukke bedoening

Overal waar je kwam was het zeer druk: in de startzaal, op de rustposten en langs de weg. Aan hun taal te horen waren er heel wat Oost-Vlamingen en Franstaligen uit de provincie Henegouwen of van over de Franse grens. Ze waren allemaal goed ingeduffeld, ik ook, maar met een temperatuur van rond de 14° C kregen ze het behoorlijk warm. Opvallend ook hoeveel jonge mensen en kinderen op    de baan waren, ook veel niet-aangeslotenen heb ik mij laten vertellen.

Op het einde van de wandeling volgde nog een verrassing. Ofschoon het niet vermeld stond in de Walking kregen de wandelaars na afgifte van hun controlekaart een kleine attentie, een kaasproevertje. Het was een leuke wandeldag met zeer veel wandelaars en als men zo verder doet zullen ze blijven komen. Dank aan bestuur, medewerkers en parcoursverantwoordelijken.