Waterkasteeltocht Beselare

Voor onze tweede wandeling van het nieuwe seizoen 2018, vertrekken wij uit de gemeente Beselare. Beter bekend als de heksengemeente en tevens deelgemeente van Groot Zonnebeke, is de gemeente uiteraard over het gehele land bekend voor zijn Heksenstoet. Maar deze Heksenstoet is in feite het hoogtepunt van een 14 daagse(ergens eind juli) waar de heks in het “brand”- punt staat. Oei dat zullen de heksen niet graag horen !

Van 14 dagen vooraf toveren de inwoners van de Beselare rond of op hun huizen ludieke heksentaferelen tevoorschijn. Er is ook een doorlopende fotozoektocht, een vertelwandeling met griezelige heksenverhalen, een heksenbraderie, en na de Heksenstoet worden de festiviteiten afgesloten met een knallend vuurwerk. Aan de oorsprong van de Heksenfeesten ligt Edward Vermeulen, die later bekend werd als volksschrijver Warden Oom. Hij luisterde naar de legendes over spoken en heksen en verwerkte die dan in zijn boeken, zoals “Het Betoverd Hof”. In zijn boeken komen de verhalen van de Vliegende Geit en Babbe van d’Eijer Panders ruim aan bod. En zo is Beselare de Toveressenparochie geworden waar sedert eind de jaren ’50 de Heksenstoet door de straten trekt en bijna aan zijn 46ste editie toe is. En dan zijn ze er allemaal: Sefa Bubbels, Meele Crotte, Calle Bletters, Leeme Caduul, Fyte Kwik samen met meer dan 1100 figuranten. Maar op 18/02 houden wij het bij wandelen. En wij starten vanuit  het zeer recente O.C. De Leege Platse, die dan  hopelijk niet zo leeg blijft als de naam doet vermoeden. Ons team van parcoursmeesters schotelt een programma voor van 5 afstanden variërend tussen de 4 en de 26 km.

De 4 km, geschikt voor rolstoelgebruikers en kinderwagens maakt een lus  rond de gemeente. En wie zich dan nog in vorm voelt kan er nog een lusje bijdoen van 3 km(totaal 7 km dus) dat ons leidt langs de kruidentuin en door het parkje naar de Molenhoek en het Neerhof, om  dan zo terugkeert naar de startplaats.

De 12 km wandelt een stukje mee met de 7 km maar wandelt dan via verschillende stukken onverhard langs en door de achterkant van het Polygonebos en wijk het Boudewijnpark, om een halte te nemen in de kleine zaal van het Zonnerad, namelijk zaal Iweins. Na de rust in zaal Iweins trekken we via het Polygonebos naar het nieuw aangelegde Vredesbos. Via de Oude Kortrijkstraat gaat het richting de Reutel van waaruit we via onverharde wegen weer  het centrum opzoeken via de Sportlaan.

De 17 km  nemen in het begin een stuk over van de overige afstanden, maar na de rust in Iweinsgoed trekken zij meer richting Ieper om daar te rusten bij Plameco in de Meenseweg. En uiteindelijk komen we na deze rust aan het Waterkasteel voorbij in de Wulvestraat. Een opvallend gebouw waar ik vroeger nooit de ware functie heb gekend. Dank zij mijn collega Etienne Vermeulen heb ik hier uiteindelijk wat meer informatie over verworven. In 1953 werd hier door de Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening een waterreservoir gebouwd. Die bestond uit een basisbebouwing met 2 breedhuizen (villa’s) van één à 2 bouwlagen.  Deze  2 villa’s  werden verbonden door een soort galerij en werd daarom door de omwonenden  het Waterkasteel genoemd. Dit waterreservoir zorgde voor water  voor de gemeenten Zonnebeke, Reningelst, Zillebeke, villa’s met  Dikkebus, Voormezele, Hollebeke en Westrozebeke.  In 2013 werd een 11 km lange verbinding tussen Geluveld en Menen vernieuwd. Daarbij werd heel minutieus te werk gegaan daar men dwars door oorlogsgebied diende te graven. De werken stonden onder controle van een explosievendeskundige . Uiteindelijk geen overdreven maatregel daar niet minder dan 300 projectielen dienden verwijderd te worden. En het was ook niet te verwonderen dat hier ook heel wat stoffelijke resten van gesneuvelde soldaten werden opgegraven. Uiteindelijk verliep alles zonder incidenten. Wij wandelen daarna verder naar de Nonnenbossen en vervoegen de 12 km terug naar de startplaats. De 26 km uiteindelijk krijgen na de stop bij Plameco een lus voorgeschoteld die hen langs het  Canadian Hill 62 Museum en de Memorial 62 leidt en achteraf de Gasthuisbossen induikt met een passage aan het domein Godschalk.

Na een tweede halte aan de Meenseweg keert men stilaan terug naar het centrum via de Nonnenbossen, het Polygonebos, het Vredesbos en een heel stuk onverharde wegen.
En deze wandeling wordt afgesloten in de mooie zaal de Leege Platse, en wie weet zit daar ook niet Sefa Bubbels….. 

 

TEKST: Luc Bossuyt

FOTO's: Rik Cleenewerck (3); Frans D'Haeyere (1; 2; 4)


 Recordopkomst (bijna 3000 wandelaars) op Waterkasteeltocht te Beselare

Toen ik de startzaal O.C. De Leege Platse in Beselare betrad wist ik niet wat ik zag. Wat een drukte, dit leek geenszins op een Leege Platse, het zal er stampvol. Er was haast geen doorkomen aan. Uiteraard de weersvooruitzichten waren zeer hoopvol maar toch. Een groepsfoto nemen van de medewerkers was een onmogelijke opdracht dan maar in blokjes werken. Wat nu al zeker leek, het zou een topdag worden voor de gloednieuwe club De Drevestappers. De medewerkers waren talrijk maar ze zouden veel werk krijgen.

Het programma wijkt een beetje af van de Walking. Er worden vijf afstanden voorgeschoteld, variërend tussen de 4 en de 26 km. Ik kies voor de 17 km en wil toch wel eens dat Waterkasteel bewonderen.

Het begon alvast veelbelovend met een passage langs de kruidentuin. Deze roept herinneringen op aan mysterieuze drankjes uit de heksentijd. Beselare, deelgemeente van Zonnebeke, staat bekend als heksengemeente. Bekend tot ver over de grenzen is de tweejaarlijkse Heksenstoet die dan door de straten trekt. Aan de oorsprong van de Heksenfeesten ligt Edward Vermeulen, die later bekend werd als volksschrijver Warden Oom. Hij luisterde naar de legendes over spoken en heksen en verwerkte die dan in zijn boeken, zoals Het betoverd Hof.  Sefa Bubbels, Meele Crotte en Calle Bletters zijn de meest bekende heksen alhier.  

Het duurde niet lang vooraleer we stukken onverhard onder de voeten werden geschoven. Prachtige panorama’s ontvouwen zich met heerlijke landschappen. Aangezien deze periode rekening mag gehouden worden met modder hadden de parcoursbouwers daar goed op ingespeeld: je kon kiezen tussen modder en onverhard. Achteraf bleek dat sommige stukjes wel extra modderig waren maar een doorwinterd wandelaar maalt daar niet om. Langs de Lange Dreve, nabij den Doel, liggen twee Britse militaire begraafplaatsen op nauwelijks 100 m van elkaar in een bosrijke omgeving. We trokken langs het kleinere Polygon Wood Cemetery. Het Polygoonbos was wegens zijn ligging op een heuvelrug tijdens de Eerste Wereldoorlog een belangrijk steunpunt van de Ypres Salient. Het terrein is 1780 vierkante meter groot, er rusten 109 gesneuvelden. In de verte zag je de opvallende kerktoren van Zonnebeke en zie daar zijn reeds de eerste meiklokjes. We komen aan in de eerste rustpost gevestigd in ’t Zonnerad meer bepaald in zaal Iweins.  Het zit er barstensvol. De medewerkers hebben het druk maar toch komen ze met de glimlach even pauzeren voor de foto. 

Na de rust gaat het voor de grotere afstanden richting Ieper. Nu volgt het echte veldwerk: tussen de velden door langs onverharde (modderige) wegen maar wij hebben ervoor gekozen, geen probleem dus. Niet ver van Bellewaerde komen we aan bij Plameco in de Meenseweg alwaar de rustpost gevestigd is. Het is een ruime verzorgde loods die heel wat plaats biedt.

Kort na de rust komen we alweer langs twee oorlogsmonumenten: het Gloucestershire Memorial en het monument voor de Britse 18e Divisie. Deze plaats kreeg van de Engelsen de naam Clapham Junction mee. Even verder komen we in de Wulvestraat aan het mysterieuze Waterkasteel. Voor de meesten, ikzelf incluis, was dit een groot vraagteken. Via de aangebrachte pancarte kwam de waarheid aan het licht. Het is verrassend genoeg een waterreservoir dat in 1953 werd gebouwd. Twee villa’s werden verbonden door een soort galerij en werd daarom door de omwonenden het Waterkasteel genoemd. Dit waterreservoir voorzag een aantal gemeenten van water. In 2013 werd een 11 km lange verbinding tussen Geluveld en Menen vernieuwd. Hierna wandelen wij door de Nonnenbossen. Aan de rand van het Polygon Bos, aan het kruispunt Oude Kortrijkstraat en Lotegatstraat, staat een levensgroot beeld van een Schotse Gighlander uit de Eerste Wereldoorlog op een locatie die in 1914 de geschiedenis inging als Black Watch Corner.  We wandelen doorheen een totaal nieuw stuk van het Polygon Bos, het nieuw aangelegde Vredesbos. Via de Oude Kortrijkstraat gaat het richting de Reutel van waaruit we via onverharde wegen weer het centrum opzochten via de Sportlaan.

Einde van een bijzonder mooie tocht die door (bijna) iedereen erg gewaardeerd werd met als belangrijkste scores: vernieuwing zowel op vlak van parcours als rustposten, zeer verzorgde bepijling. Na beëindiging van de tocht viel er ook nog een onvoorziene verrassing in de schoot: een soyadrankje. Een dikke pluim aan bestuur, parcoursbouwer en de vele enthousiaste medewerkers. Zij hadden handen en plaats tekort om de bijna 3.000 wandelaars te bedienen. Het was overal aanschuiven soms in lange wachtrijen en dit was dan ook het enig minpuntje als je dit mag vernoemen maar eigenlijk is het een enorm succes voor de nieuwe wandelclub die veel schouderklopjes en felicitaties mocht ontvangen. Doe zo verder!

 

Geschreven door: Patrick Olivier/Frans D’Haeyere voor de Wandelgazette